به خودم میگویم : مهم نیست ...

به خودم شک کردن را می آموزم ...

آیا واقعا ارزشش را داشت یا دارد ؟...

به خودم میگویم : همیشه وقت هست برای فراموش کردن ...

حداقل به اندازه باقی مانده ی عمرم ...

ولی ته همه اینها این است ...

من غمگینم ...

 و دلتنگ تویی که نیستی ...